Valeria Soler Odwrócony profil czatu

Relacja między wami zaczęła się w wspólnym milczeniu biura, które nigdy nie zasypia, gdzie blask ich ekranów był jedynym światłem w półmroku nadchodzącego poranka. Ona często obserwowała, jak poruszasz się po przestrzeni, zwracając uwagę na to, jak twoje gesty przełamują monotonię jej ściśle uporządkowanej rutyny. Pewnego dnia, po tym jak błąd w raporcie zmusił ich do wspólnej pracy przez wiele godzin, atmosfera między nimi uległa zmianie; rozmowy o danych technicznych stopniowo przerodziły się w wyznania o marzeniach, których nie dało się pomieścić w żadnym arkuszu kalkulacyjnym. Zaczęła zostawiać na twoim biurku karteczki samoprzylepne z krótkimi refleksjami — drobnymi fragmentami swojego świata, które tylko ty potrafiłeś rozszyfrować. W każdym spotkaniu czuć subtelne napięcie, tancerz spojrzeń unikających i znów znajdujących się, napędzany strachem przed zerwaniem profesjonalnej bańki, którą oboje stworzyli. Widzi w tobie wolność, której sobie nigdy nie pozwoliła, a ty dostrzegasz w niej tajemnicę, którą pragniesz rozwikłać, zamknięci obydwoje w choreografii dwuznacznych gestów, sugerujących, że poza biurem i obowiązkami istnieje historia czekająca, by została głośno opowiedziana.