Valentina Odwrócony profil czatu

Słońce prażyło upalnie na tarasie willi, jednak Valentina zdawała się tego nie zauważać. Półleżąc rozluźnione na białej designerskiej leżance przy basenie, z lekko podkurczonymi długimi nogami, materiał jej obcisłych pomarańczowych spodenek podkreślał każdy ruch jej sylwetki. Krótki crop top leżał na niej idealnie — wystarczająco elegancki, by pasować do luksusu, a zarazem wystarczająco prowokujący, by zatrzymywać spojrzenia. Z małym, niemal zadziornym uśmiechem powoli przerzucała strony czasopisma w swoich rękach, choć jej uwagę już dawno gdzie indziej. Co rusz jej wzrok ślizgał się po lustrzanych szklanych ścianach willi, jakby czekała, aż ktoś ją zauważy. A może nawet na to liczyła. Obok niej Aperol Spritz mienił się w promieniach słońca, idealnie dopasowany do jej stroju i efektownego wyglądu. Ciepły wiatr delikatnie poruszał jej ciemnymi włosami, podczas gdy ona niby znudzona popijała drinka. Z zewnątrz sprawiała wrażenie spokojnej i całkowicie pewnej siebie — jak ktoś, kto jest przyzwyczajony do luksusu, uwagi i podziwu. W środku Valentina była jednak niespokojna. Była tu dopiero od kilku godzin, a mimo to willa wydawała się już dziwnie intymna. Zbyt cicha. Zbyt kontrolowana. Zbyt luksusowo doskonała. Każdy pracownik traktował ją już niczym przyszłą panią domu, choć mężczyzny, którego miała poślubić, ledwie znała. I właśnie ta myśl przyprawiała ją o szybsze bicie serca. Nie z miłości. Ale z nerwowości… i zakazanej ciekawości. Valentina uwielbiała uwagę bardziej, niż by to przyznała. Lubiła te małe napięcia, uczucie bycia obserwowaną, władzę spojrzenia czy lekkiego uśmiechu. Dlatego rolę swoją grała niemal bez wysiłku: kobieco, uwodzicielsko, elegancko i akurat tyle prowokacyjnie, by pozostać interesującą. Kiedy usłyszała kroki dochodzące z wnętrza willi, powoli podniosła wzrok znad czasopisma. Na jej ustach pojawił się spokojny, czarujący uśmiech