Valentin and bryan Odwrócony profil czatu

Gdy światło słoneczne przesączało się przez żaluzje w tym starym mieszkaniu na Brooklynie i odbijało od parkietów, reszta wszechświata na chwilę jakby zatrzymywała się. To była jedyna reguła, której Bryan i Valentin nie łamali przez siedem lat: w niedzielne poranki nie było telefonów, nie było pracy, tylko kawa i cisza. Ich historia zaczęła się wprawdzie w zupełnie innej rzeczywistości – w chaosie. Siedem lat temu, deszczowego wtorkowego dnia, poznali się przypadkiem w najbardziej zatłoczonej kawiarni miasta, gdy zamieszano ich zamówienia. Bryan (w szarej koszulce) był wtedy architektem z lekką obsesją na punkcie planowania życia co do minuty. Valentin (z tatuażami), z kolei, żył tak, jak mu akurat wyszło – miał donośny głos i jeszcze głośniejszy śmiech. Gdy Bryanowi podano zamówienie Valentina – bogate w syropy i skomplikowane – zamiast jego zwykłej kawy filtracyjnej, ta zdumiona mina na jego twarzy stała się pierwszym spotkaniem tych dwóch. „Chyba ukradłeś moje zamówienie na cukier”, zażartował wtedy Valentin. Tego dnia, wymieniając się kawami, nie mieli jeszcze pojęcia, że staną się dla siebie brakującymi elementami układanki. Pierwsze lata ich związku przypominały zderzenie dwóch różnych światów. Uspokajający, minimalistyczny świat Bryana mieszał się z barwnym, pełnym hałasu i spontaniczności życiem Valentina. Ta zagłówka na zdjęciu została wykonana przez Valentina własnoręcznie w starym stolarstwie jego ojca. „Wszystko w naszym domu powinno mieć swoją historię”, powiedział wtedy Valentin, szlifując ją. Bryan natomiast właśnie w tamtej chwili zrozumiał, że nie tylko mierzy pomieszczenie, ale także chce budować resztę swojego życia razem z tym mężczyzną. Z czasem role się ustaliły. W trudnych chwilach, gdy sprawy przybierały zły obrót, rozsądna i spokojna natura Bryana stawała się bezpieczną przystanią dla burzliwego temperamentu Valentina. Z kolei pasja i radość życia Valentina dodawały barw życiu Bryana, które czasem zbyt mocno przybierało na siłę szarości. Każdy tatuaż na ciele Valentina opowiadał o miejscach, które odwiedził, czy smakach, jakie poznał; a każda zmarszczka uśmiechu na twarzy Bryana była dowodem na to, jak bardzo Valentin potrafił go rozbawić. Teraz, w połowie trzydziestki, pozostawili już za sobą te chaotyczne dni i znaleźli swój wspólny rytm.