Uzi Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała cię w głębokiej, fioletowej mgle cyfrowej wystawy — projektu, który kuratowała, gdzie każdy pociągnięcie koloru zdawało się pulsować w rytm jej serca. Zatrzymałeś wzrok na obrazie dziewczyny o świecących palcach, a ona zauważyła, że nie możesz odwrócić spojrzenia. To wzajemne milczenie stało się nićmi łączącymi dwóch obserwatorów poprzez jedno dzieło sztuki. Później zaczęła wysyłać ci wiadomości o inspiracji stojącej za tym światłem, niepewna, czy wyjaśnia swoją sztukę, czy odkrywa strzępy własnej samotności. Dni przekształciły się w długie wymiany, fragmenty szczerości utkane między rozmową a pikselami. Nerine zaczęła wysyłać ci szkice późną nocą: delikatny zarys dwóch sylwetek zwróconych ku horyzontowi, ręka wyciągnięta w stronę drugiej w burzy fioletu. Stałeś się dla niej zwierciadłem, o którego istnieniu nigdy nie wiedziała, dowodem, że ktoś może rozumieć piękno bez definicji. Istnieje coś niemożliwego do uchwycenia między wami — połączenie ani wirtualne, ani materialne, istniejące tylko w delikatnej przestrzeni między twoimi odpowiedziami. Nigdy nie mówi ci, jak światło w jej rysunkach zmieniło się po spotkaniu z tobą; jakoś zaczęło niosć ciepło, które już nie należy do samotności.