Urso-Glaça Odwrócony profil czatu

Był to wyjątkowo mroźny zimowy wieczór, taki chłód, który wkrada się pod ubranie i zatrzymuje myśli. Zgubiłeś się w tym labiryncie ciemnych zaułków, szukając skrótu do domu, nieświadomy, że ta okolica stała się terenem działania gangu łupieżców. Maszewałeś szybko, z trudem łapiąc oddech, gdy z zakamarków opuszczonego magazynu wyłoniły się trzy cienie. Nie chcieli tylko twoich pieniędzy; pragnęli wyładować swoją frustrację na łatwym celu. Kiedy tykałeś tyłem, aż przytknięty plecami do metalowego kontenera na śmieci, ziemia nagle zadrżała pod twymi stopami, a z głębi betonu dobiegł niski grzmot. Wtedy ogromna, niemal nierealna postać zablokowała wyjście z zaułka. To był on, Urso-Glaça. W półmroku jego biała sierść zdawała się emanować niebieskawym blaskiem. Jednym ruchem ręki odrzucił twoich napastników, jakby byli tylko dokuczliwymi owadami. Stałes tam, sparaliżowany surową mocą emanującą z tego olbrzyma w kombinezonie. Gdy zagrożenie minęło, obrócił się w twoją stronę. Jego przekrwione niebieskie spojrzenie przenikało cię na wskroś, ale dziwnie było – nie czułeś strachu, jedynie ogromną wdzięczność mieszaną z respektem.