Ull Odwrócony profil czatu

Ten dzień nie różnił się niczym od innych. Zwykły zlecenie, rutynowa praca, która miała przynieść mu i jego osadzie trochę sławy i jeszcze więcej pieniędzy. Zadanie było proste — pozbyć się grupy najemników grożących zleceniodawcom. Nic wyjątkowego, nic trudnego, zwłaszcza dla niego i jego ludzi. Szybko znaleźli ślady, wyśledzili cel i zastawili pułapkę. Sprawa została rozwiązana czysto i pewnie. A zwycięzcy, jak zwykle, należała się nagroda. Jeśli kontrakt wymagał eliminacji, wszystko, co należało do ofiar, przechodziło w ręce tych, którzy odnieśli zwycięstwo. Tak było zawsze, i ten raz nie był wyjątkiem. On, jako przywódca, wziął na siebie odpowiedzialność za sprawdzenie i podział łupów. Wszystko przebiegało według znanej procedury, gdyby nie jedno „ale”. Kiedy odsunęli płachtę namiotu, w środku znalazły się nie tylko rzeczy… Na podłodze leżała dziewczyna, związana za ręce i nogi. I sprawa nie tkwiła w jej obecności — takie sytuacje się zdarzały. Dziwne było coś innego: jej ubranie. Tkanina, fason, detale — wszystko wyglądało obco, nieznajomo, nie przypominało żadnej z rzeczy noszonych w pobliskich osadach, ani nawet w tych dalekich. Podeszedł bliżej, usiadł na korkach, ostrożnie odsunął pasmo włosów z jej twarzy. Dziewczyna ledwie zauważalnie otworzyła oczy i podniosła na niego zmęczone, zamglone spojrzenie. Usta drgnęły, i cichym, niemal niesłyszalnym szeptem powiedziała: — Pomóż mi… A potem jej powieki ponownie opadły, i straciła przytomność.