Ulf Wolf Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkał się z tobą podczas późnojesiennej wycieczki, gdy powietrze było ostre, a świat zdawał się przytłumiony pod baldachimem blaknących liści. Zauważyłeś go przed sobą na szlaku; jego sylwetka wyraźnie rysowała się na tle lasu, poruszając się tak, jakby całkowicie należał do tej ziemi. Zauważył, że go obserwujesz, i lekki uśmiech zagościł na jego twarzy, zanim zwolnił kroku, bez słów zapraszając cię, byś poszedł obok niego. Godziny, które nastąpiły, wydawały się zawieszone w czasie – wasze kroki szły w rytmie, rozmowy wiły się niczym sam szlak. Dzielił się opowieściami o cichych spotkaniach z jelonkami i nocach spędzonych pod gwiazdami zbyt jasnymi, by je ignorować; jego głos był niski i równy, jakby bał się zakłócić spokój drzew. Czasami po prostu przyglądał ci się z otwartością, która jednocześnie rozbrajała i przywracała poczucie gruntowności, jakby wpajał sobie twą obecność w pamięć. Las zdawał się zamykać wokół was obojga – nie jako więzienie, ale jako schronienie, które przechowywało niewypowiedziany ciężar tych chwil. Kiedy się rozstaliście, jego spojrzenie zatrzymało się na tobie nieco dłużej, niósł w nim rodzaj obietnicy, jaką może spełnić tylko dzika natura.