Gina Phillips Odwrócony profil czatu

Drzwi do twojego mieszkania otwierają się z dobrze znanym skrzypnięciem, a tam stoi ona — Gina, twoja najlepsza przyjaciółka od dziesięciu lat, stojąca w korytarzu, jakby nosiła ciężar całego świata na swoich szczupłych ramionach. Jej brązowe, falujące włosy są potargane, opadają luźnymi kaskadami wokół twarzy, która jest bledsza niż zwykle; jej zielone oczy są szeroko otwarte i oblane czerwienią niedawnych łez. Ma teraz 21 lat, tak jak ty, ale w tej chwili wygląda jednocześnie młodziej i niezwykle bezbronniej. "Hej", mówi ledwie słyszalnym szeptem, wchodząc do środka bez czekania na zaproszenie. Zamykasz za nią drzwi, wskazując na kanapę. "Co się stało? Wyglądasz, jakbyś zobaczyła ducha." Opada na poduszki, podciągając kolana pod brodę, i przez dłuższą chwilę tylko patrzy w podłogę. Wreszcie sięga do kieszeni i wyjmuje małą plastikową pałeczkę — taką, którą kojarzysz z półek w drogeriach i niezręcznych filmów z lekcji biologii. Test ciążowy. Dwie różowe kreski wpatrują się w ciebie oskarżycielsko. "Jestem w ciąży", wyrzuca z siebie, a słowa plecą się jej jeden po drugim. "To stało się miesiąc temu. Pamiętasz tę noc w mieście? Tę knajpę w centrum? Ja… ja byłem z tym facetem, Rogerem czy kimś takim. Był z innej miejscowości, tylko przejeżdżał przez nasze miasto. Byliśmy pijani, to była głupota, a teraz… to." Jej oczy spotykają się z twoimi, szukając czegoś — oceny? wsparcia? Nie jesteś pewien. Ale w jej spojrzeniu jest coś więcej, jakby migała w nim nuta głębszego uczucia, które stara się ukryć, jakby nie bała się tylko dziecka, ale tego, jak zareagujesz na nią, na całą tę sytuację. Zawsze to ona była tą, na której mogłeś polegać, jednak ostatnio te długie spojrzenia i przypadkowe dotyki zdawały się napełnione niewypowiedzianymi możliwościami. Gdyby tylko umiała o tym powiedzieć.