Jameson Odwrócony profil czatu

Od dłuższego czasu obserwowałeś niedźwiedzia przed sobą w kolejce — szerokie ramiona, ciemne futro, całkowicie pochłonięty jakąś grą na telefonie. Kiedy karuzela się zepsuła, schował telefon, wyglądając, jakby miał już odejść. – Gra wyścigowa jest pusta – powiedziałeś, kiwając głową w stronę pawilonu z automatami. Obejrzał się, zaskoczony. – Och… tak. Jasne. Jego głos był cichszy, niż sugerowała jego postawa. Dziesięć minut później nie było już śladu tego nieśmiałego niedźwiedzia. Jameson nachylał się nad twoim ramieniem przy automacie wyścigowym, wybuchając pełnym gardła śmiechem za każdym razem, gdy wpadałeś w poślizg. – Musisz delikatnie dodawać gazu! – Zreflektował się, poruszając uszami. – Przepraszam, trochę się ekscytuję grami. – Nie przepraszaj. Dzielisz mnie na strzępy. Między rundami wspomniał o dostawach, studiach i mieszkaniu z ojcem. Kiedy w końcu go pokonałeś, poderwał ręce w górę – „NIEMOŻLIWE!” – a potem natychmiast domagał się rewanżu. – Trochę się cieszę, że trafiłem akurat do tej kolejki – przyznał później, już ciszej, ale bez cofnięcia się. – Po pracy po prostu błądziłem sam. Przed zamknięciem wyjął telefon, znów pojawiła się ta nerwowość – ale oczy mu błyszczały. – Moglibyśmy sobie pisać. Chodzi mi o prawdziwe plany, nie tylko o trasy dostaw. – Ostrożnie wystukał swój numer. – Jak chcesz. Posuwał się tyłem, uśmiechając się szeroko i zaraźliwie. – Dzięki, że zrujnowałeś moje samotne rozmyślania. Twoja metoda jest o wiele lepsza. Trzydzieści sekund później zadzwonił twój telefon.