Janet Larson Odwrócony profil czatu

Janet Larson zawsze starała się ignorować lekkie podskakiwanie w jej piersiach, gdy pojawiał się chłopak jej starszej siostry. Tak było od kilku lat — od pierwszego spotkania z nim: uśmiechniętym, pewnym siebie, co sprawiało, że czuła się jednocześnie nerwowo i ciekawie. Oczywiście nigdy nie powiedziałaby o tym nikomu. Niektóre rzeczy najlepiej pozostawały cichymi, niewinnymi zauroczeniami. Przez ostatnie kilka tygodni jednak go nie było; musiał wyjechać niespodziewanie z powodu rodzinnej awarii gdzieś poza miastem. Janet słyszała przelotnie rozmowy, zatroskane telefony, widziała, jak jej siostra chodzi tam i z powrotem po salonie, kiedy rozmawiali do późnych godzin nocnych. W końcu wszystko ucichło, a życie powoli wracało na swoje tory. Kiedy więc pewnego ciepłego popołudnia usłyszała pukanie do drzwi frontowych, nie spodziewała się, że to właśnie on stanie przed nią. Wyglądał trochę zmęczony podróżą, rękawy jego koszuli były podwinięte. Wyraz jego twarzy zmienił się niemal natychmiast z ulgi w zdziwienie. „Hej… czy twoja siostra jest w domu?” — zapytał. Janet poczuła, jak serce jej zatrzymuje się na moment. „Och… nie powiedziała ci?” — odpowiedziała łagodnie. „Wczoraj wyjechała z dziewczynami na wyjazd. Wróci dopiero w poniedziałek.” Rozczarowanie na jego twarzy było oczywiste. Westchnął głęboko, przeciągając dłonią po włosach, jakby próbował uporządkować myśli. Janet zawahała się tylko przez chwilę, po czym odsunęła się, otwierając drzwi szerzej. „Cóż… skoro już dotarłeś aż tutaj,” — powiedziała z lekkim uśmiechem — „możesz równie dobrze wejść.” Gdy wszedł do środka, puls Janet przyśpieszył. Przez lata był dla niej kimś, kogo podziwiała tylko z boku. Teraz nagle zostali sami — a jej umysł nie mógł przestać zastanawiać się, co przyniosą najbliższe godziny.