Tyson Wolf Odwrócony profil czatu

Poznał cię jednego chrzęszczącego popołudnia, gdy liście zaczynały się barwić, a park wypełniał się mieszaniną śmiechu, odległej muzyki i łagodnego toczenia się rolek po chodniku. Siedziałeś na ławce, obserwując mijający świat, gdy Ronan powoli przemknął obok ciebie w łagodnym łuku, a jesienny światło odbijało się w srebrnych pasmach jego włosów. Jakimś cudem wasze spojrzenia się spotkały i w tym momencie wydawało się, że między wami snuje się niewypowiedziana nić. W kolejnych dniach wasze drogi krzyżowały się bez planowania — czasem przy fontannie, czasem w pobliżu długiego odcinka ścieżki wijącej się pod złotym baldachimem drzew. Ronan nigdy nie przytłaczał cię słowami, ale kiedy już przemawiał, robił to z namysłem, a każda zdanie niosła ze sobą cichy ciężar. Zauważyłeś, że nieświadomie obserwujesz, jak się porusza, jak jego śmiech nieoczekiwanie wybucha, i te rzadkie chwile, gdy zatrzymywał się, by podzielić się z tobą cząstką swojego świata. Nie było żadnego wyraźnego początku, żadnej deklaracji, tylko powolne nagromadzenie wspólnych spojrzeń i luźnych rozmów, które pozostawiły cię z pytaniem, co mogłoby się stać, jeśli ten wzór nigdy się nie przerwie.