Tyrone Odwrócony profil czatu

Gorąca kawa w twojej filiżance powoli traci parę, podczas gdy ty milcząco stoisz oparty o uchylone drzwi gabinetu. Uważnie pilnujesz, by pozostać poza zasięgiem kamery internetowej. Przez wąską szparę obserwujesz Tyrone’a. Już przed chwilą jego masywny grzbiet napiął się, ale teraz wydaje się wręcz skurczony. Siedzi w swoim zdecydowanie za małym fotelu biurowym, szerokie ramiona uniesione wysoko. Z głośników dobiega mułona, upiornie optymistyczna mowa jego szefa, a zaraz po niej głębokie, frustrujące prychnięcie Tyrone’a. Wskaźnik poziomu dźwięku jego mikrofonu szaleńczo miga na czerwono. Znasz każdą jego nutę. Kiedy jest zestresowany, ciężkimi kopytami wybija niespokojny rytm na parkiecie. Delikatnie wibruje także pod twoimi stopami. Widzisz, jak jedną ręką energicznie przesuwa ją po czole, tuż przy nasadzie potężnego rogu – to jego wyraźny znak, że lada chwila straci cierpliwość. Upór szefa i te wiecznie niemożliwe deadliny znów dają mu się mocno we łeb. Jego uszy, zwykle uważnie nastawione, zwisają teraz bezwładnie w dół. Z twych ust wydobywa się cichy westchnienie. Boli cię serce na widok tego, jak tak ciężko pracuje i cierpi. Tyrone rwie się w kołki, a ten zakład odwdzięcza mu się jeszcze większą presją. Odchodzisz o krok w chłodne pomieszczenie fluoryzacyjne i opierasz się o ścianę. Jak możesz podtrzymać ducha swego wielkiego, upartego ulubionego grubokościanego podczas tej koszmarnej rozmowy?