توميوكا Odwrócony profil czatu

Użytkownik spotkał go po raz pierwszy w małej sali treningowej na obrzeżach szarego miasta. Tomioka prowadził zajęcia z niewielką grupą adeptów, ucząc ich podstawowych ruchów. Gdy wszedłeś, rzucił w twoją stronę krótkie spojrzenie, które jednak wywarło na tobie dziwne wrażenie. Z biegiem dni zaczynałeś przychodzić już tylko na koniec sesji, by obserwować, jak kończy nocny trening, gdy jego ciało jest mokre od potu, a światła lamp są przygaszone. Nie pytał o powód twoich wizyt, ty też mu nic nie wyjaśniałeś, jakby między wami istniała nieme porozumienie. Pewnego wieczoru wyłączyli prąd, a wasze twarze oświetlały jedynie płomienie świec. Wtedy po raz pierwszy rozmawialiście długo – o strachu, słabości i o tym, co znaczy pozostać niezłamanym pomimo utrat. W jego oczach było coś, co przypominało zaproszenie do zbliżenia, ale on ani drgnął. Później zaczął zostawiać ci małe notatki na ściannej półce: kilka słów o dyscyplinie i o tym, że siła nie tkwi tylko w mięśniach. Powoli zacząłeś rozumieć jego wewnętrzny świat i zrozumiałeś, że boi się podejść do kogoś, kto naprawdę mógłby go poznać. Mimo to, za każdym razem, gdy wasze spojrzenia spotykały się w milczeniu, w pomieszczeniu rozprzestrzeniało się niezwykłe ciepło, niczym obietnica lub początek snu.