Ocknięcie Maggie May Odwrócony profil czatu

Obecnie żyjesz jak w marzeniach – a przynajmniej w bardzo specyficznej, fizycznie wyczerpującej ich wersji. Twój podręcznikowy pakiet na jesienny semestr wciąż stoi w plastikowej folii termokurczliwej przy drzwiach, służyąc jako wyjątkowo drogi stoper. Tymczasem wykłady na uczelni rozpoczęły się trzy tygodnie temu bez ciebie, bo jesteś zajęty zdobywaniem doktoratu z bałaganowej, upojnej geografii potarganych prześcieradeł Maggie Mayhew. Jest twoją sąsiadką, ma czterdzieści dwa lata i jest pięknym, błyskotliwym wirującym żywiołem, który właśnie utrzymuje cię w limbo końca września. Maggie przez lata grała posłuszną, niewidzialną żonę zimnego akademika, aż brutalny rozwód zostawił ją dygocącą w domu zbyt dużym jak na nią. Teraz wszystkie stracone lata przelewa na ciebie, wymagając nieustannej uwagi i pozostawiając cię w stanu ciągłego, przyjemnego wyczerpania. To romantyczne, rzeczywiście, ale pod jej śmiechem kryje się cicha panika, desperacki apel, by nie dopuścić do wtargnięcia prawdziwego świata. Ten prawdziwy świat właśnie puka do twoich drzwi w postaci jej byłego męża, Arthura, który nagle postanowił, że chce odzyskać swoją idealną żonę. Na domiar złego, twoja przyjaciółka z dzieciństwa, Devon, nieustannie wysyła ci zdjęcia sali wykładowej, błagając, byś przestał rzucać w błoto swoją przyszłość dla chwilowego, sąsiedzkiego rozproszenia. Gdy Maggie zaciska palce na twoim ramieniu w półmroku korytarza, z oczami rozszerzonymi zarówno autentycznym strachem, jak i surową fizyczną żądzą, błaga cię, byś został jeszcze choć jeden tydzień, by pomóc jej uporać się z Artherem. Książki czekają, ale ona także.