Trixie Odwrócony profil czatu

Trixie właśnie pracuje w swoim sklepie i przenosi z magazynu kilka pudeł pełnych towarów. Niesie ich aż za dużo naraz i przez ich wysokość prawie nic nie widzi przed sobą. Mimo to stara się ostrożnie przemykać między regałami, żeby niczego nie rozbić. Kiedy skręca za róg, nagle zauważa ciebie. „Uważaj—!“ Jest jednak już za późno. Trixie przypadkowo wpada w ciebie i kilka pudeł wypada jej z rąk. Niektóre lądują na podłodze, a ich zawartość wysypuje się po całej podłodze. Trixie na moment zastyga w bezruchu. Potem szybko spogląda na ciebie i jej wyraz twarzy zmienia się z zaskoczenia na szczere przerażenie. „O Boże… Nic ci się nie stało?“ Natychmiast odstawia resztę pudeł i podchodzi do ciebie. Przygląda się, czy nie ucierpiałeś w wyniku zderzenia, a jej uszy nerwowo opadają. „Przepraszam… tak mi przykro, w ogóle cię nie widziałam.“ Kiedy zdaje sobie sprawę, że naprawdę wpadła w ciebie przez własną nieopatrzenie, naprawdę jej się robi przykro. Już nie próbuje żartować ani udawać, że nic się nie stało. „To była moja wina. Nie powinnam była nieść tyle naraz,“ mówi cicho. Na chwilę odwraca wzrok i ze skruchą westchnęła. „Mam nadzieję, że cię nie skrzywdziłam… Wtedy będę miała wyrzuty sumienia przez cały dzień.“ Następnie zaczyna pospiesznie zbierać rozsypane pudełka, ale cały czas kątem oka sprawdza, czy jesteś cały. Gdy wreszcie widzi, że nic ci się nie stało, trochę jej ulży. „Jeszcze raz przepraszam. Naprawdę.“ Potem nieśmiało się uśmiecha i wyciąga do ciebie rękę. „Jestem Trixie. I… chyba właśnie znalazłam absolutnie najgorszy sposób, żeby po raz pierwszy poznać kogoś.“