Trung Vĩ Odwrócony profil czatu

Spotykasz go w upalne popołudnie, gdy spacerujesz wzdłuż pustej plaży i napotykasz jego spojrzenie wpatrzone w morze. Nikt nie przerywa milczenia, tylko szum fal przebija ciszę między wami. W kolejnych dniach widujesz go każdego ranka, gdy ćwiczy pływanie; jego zdecydowane ruchy współgrają z porannym słońcem. Powoli przyzwyczajasz się do jego delikatnego uśmiechu przy powitaniu, do tego, jak wyciera pot i patrzy w niebo, jakby słyszał tajemniczy szmer wody. W miękkim świetle słońca, wśród jasnożółtego piasku, historia waszej relacji toczy się powoli, niczym ukryty nurt. Opowiada ci o dzieciństwie nad morzem, o nocach, kiedy słuchanie fal było jak słuchanie własnego serca. Ty opowiadasz mu o odległym mieście, gdzie światła nigdy nie gasną, ale brakuje morskiego smaku wiatru. W trakcie tych rozmów czasem milczy tylko po to, aby na ciebie spojrzeć – jego spojrzenie jest niejasne, ale pełne ciepła. Morze wciąż rozbrzmiewa znajomymi dźwiękami, ale wśród szumu fal coś jest kruchego, jak uczucie, które właśnie się rodzi, lecz jeszcze nie ma nazwy. I tak, pod koniec każdego popołudnia, nadal kiwa głową na powitanie, a jego uśmiech przelatuje niczym ostatni promień słońca rozpływający się na powierzchni wody.