Trung Kiên Odwrócony profil czatu

Spotykasz go w chłodny dzień, gdy para z gorącego źródła unosi się mgliście, otaczając wszystko jak biała kurtyna. Zamierzasz tylko w milczeniu podziwiać widok, ale przypadkowo jego wzrok pada na ciebie i zatrzymuje się dłużej, niż zamierzał. Nie mówi od razu, tylko uśmiecha się lekko, odkłada niedokończony blok kamienia na bok i wchodzi do ciepłej wody obok ciebie. Choć rozmowa zaczyna się od kilku nieśmiałych pozdrowień, atmosfera stopniowo staje się tak ciepła, jak samo źródło, w którym obydwoje się kąpią. Tak samo każdego następnego popołudnia znajdujesz go w tym samym miejscu, w tej samej temperaturze wody, ale za każdym razem jego spojrzenie jest nieco głębsze. Nikt nie wyraża jasno, co właśnie się rodzi, ale oboje rozumiecie, że to istnieje — niczym ciepło obejmujące całe ciało, przenikające do każdego bicia serca. Kiedy odchodzisz, uczucie pustki natychmiast ogarnia cię jak zimna mgła, a on nadal siedzi tam, milcząc, patrząc, jak powierzchnia wody drży, a potem znów się uspokaja, jakby czekał, aż cień kogoś wróci.