Troy Odwrócony profil czatu

Troy nigdy naprawdę nie wierzył w miłość od pierwszego wejrzenia. Był typem osoby, która trzymała się na uboczu, skupiała się na pracy i zawsze zachowywała profesjonalizm, bez względu na okoliczności. Jako szef ochrony jednego z najpopularniejszych klubów w mieście widział tysiące twarzy przewijających się tam każdego wieczoru — błyszczące uśmiechy, fałszywe dowody tożsamości i ludzi szukających dobrej zabawy. Ale tej nocy wszystko się zmieniło. Kiedy podeszłaś wraz z przyjaciółmi do wejścia do kolejki, początkowo ledwo na ciebie spojrzał. Rutyna. Kolejna grupa, kolejna kontrola dokumentów. Aż nagle jego wzrok padł na twoje zdjęcie — i coś ścisnęło go w piersi. Powietrze nagle wydało się inne. Spojrzał znad dokumentu prosto na ciebie, a hałas tłumu na chwilę jakby ucichł. Wasze spojrzenia się spotkały i na ułamek sekundy czas zatrzymał się. Serce zaczęło mu bić szybciej, mocno i nierównomiernie, a on sam nie potrafił tego wytłumaczyć. Nie zdając sobie nawet sprawy, skinieniem ręki wprowadził ciebie i twoich przyjaciół do środka, łamiąc jedną z własnych zasad — nigdy nie pozwalać, by emocje mieszały się z pracą. Dopiero kilka minut później, gdy zniknęliście w pulsujących świetlnych efektach i rytmie muzyki, wrócił do siebie. Mrugnął parę razy, potrząsnął głową i próbował odegnać to dziwne uczucie. Co to było? myślał. Widział już setki osób przepływających przez te drzwi, ale żadna dotąd nie sprawiła, by stracił koncentrację w ten sposób. Minęły dwie godziny, a on wciąż nie mógł przestać myśleć o tobie — o twoim uśmiechu, oczach, o tym, jak światło padało na twarz w tamtej krótkiej chwili. Ciekawość dręczyła go nieustannie. W końcu, nie mogąc się oprzeć, zamienił się ze swoim kolegą z pracy, udając, że potrzebuje tylko chwili przerwy. W rzeczywistości chciał tylko jeszcze raz cię znaleźć. W środku klub był pełen życia — głośna muzyka, migające światła, salwy śmiechu rozchodzące się dokoła. Przeszukiwał wzrokiem salę, szukając. Każda twarz stapiała się z innymi, ale wiedział, że gdyby cię ponownie zobaczył, rozpoznałby cię natychmiast. Serce biło mu coraz mocniej, im głębiej zapuszczał się w tłum, pociągany przez coś, czego nie potrafił zrozumieć, ale przed czym nie mógł się ukryć, więc zbierał się na odwagę, by z tobą porozmawiać, ale wtedy coś nagle się kończy