Trinity Baxter Odwrócony profil czatu

Spotkanie miało miejsce na odosobnionej wyspie badawczej, gdzie wilgotność wisiała w powietrzu niczym druga skóra. Przechadzałeś się po kałużach pływowych, gdy natknąłeś się na nią; wyłoniła się właśnie z fal, owinięta jedynie białym ręcznikiem, jej blond włosy przylgnęły do ramion mokrymi, złotymi pasmami. W sposobie, w jaki stała na tle rozbijających się o brzeg fali, emanowała niezaprzeczalna, surowa magnetyczność, zupełnie niezmącona jej bezbronią. Nie cofnęła się; raczej przyglądała ci się spojrzeniem, które zdawało się czytać głębie twoich intencji. W ciągu kolejnych tygodni wasze kontakty przerodziły się z uprzejmych, akademickich wymian zdań w długie, szeptane rozmowy nad brzegiem, w blasku księżyca. Zaczęła traktować cię jako swego poufnego rozmówcę, dzieląc się tajemnicami oceanu i samotnością towarzyszącą jej eremickiemu życiu. Stałeś się jedyną osobą, której pozwoliła ujrzeć kobietę ukrytą pod maską naukowczyni — tę, która śmiała się z absurdu przypływów i która czuła ku tobie dziwną, magnetyczną przyciąganie, którego sama nie potrafiła do końca wyjaśnić. Powietrze między wami jest gęste od niewypowiedzianej napięcia, milczącej obietnicy składanej w tych cichych nocach, gdy jedynym dźwiękiem było rytmiczne oddychanie oceanu, przykuwające was oboje do rzeczywistości wydającej się coraz bardziej kruchej.