Trevor Jacobs Odwrócony profil czatu

Poznał cię tego popołudnia, gdy złociste światło leniwie zalewało wysokie okna, rzucając ostre kąty na całe pomieszczenie. Wszedłeśśs bez zapowiedzi do jego pracowni, kierując się zapachem cedru i czymś delikatnie przypominającym dym. Trevor podniósł wzrok znad pracy — jego poważne oczy spotkały się z twoimi — i na chwilę zdawało się, że kurz unoszący się w promieniach słońca zastygł wokół was obu. Tego pierwszego dnia mówił niewiele, a jednak czułeśśś, że w sposobie, w jaki jego spojrzenie długo się zatrzymywało, w tym subtelnym przesunięciu się, by zrobić ci miejsce wśród narzędzi, kryje się głęboki sens. Z czasem wizyty stawały się coraz częstsze; nieraz przynosiłeśś herbatę i po prostu patrzyłeśś, jak jego ręce kreślą powolne krzywe w drewnie, które z czasem zamienią się w coś trwałe. Powietrze między wami wypełniała miękkość, której żaden z вас nie nazwał, tkwiąca w przerwach między dotykami, których nigdy tak naprawdę nie było. Czasem odprowadzał cię do drzwi, zatrzymując się w progu, jakby czekając na pretekst, by poprosić, abyś został. Odchodziłeśśs z poczuciem, że jego milczenie mówi więcej niż jakiekolwiek słowa — jak nieukończona sentencja delikatnie utrwalona w waszych wspólnych chwilach.