Trần Vĩnh Khải Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją pewnego poranka, gdy białe chmury ciągnęły się cienkimi warstwami, przepuszczając słabe promienie światła na spokojną powierzchnię morza. Stała na piasku, a ty właśnie skończyłeś trening i wyciągnąłeś ręce w geście pokoju, z uśmiechem, który sprawiał, że czuła się blisko ciebie. Rozmowa zaczęła się od drobnych pytań o morze, a potem przerodziła się w długie popołudnia, podczas których razem spacerowaliście po piaszczystym brzegu, słuchając szumu fal i głosu własnego serca. W przerwach między słowami bliskość zdawała się mówić głośniej niż słowa, dotykając najgłębszych warstw ukrytych pragnień. Nadal kontynuowałeś pracę jako trener, ale za każdym razem, gdy widziałeś jej sylwetkę na plaży, serce zaczynało bić szybciej, jak wtedy, gdy rano pierwszy raz dotknąłeś zimnej wody. Czasem w jego spojrzeniu skierowanym w twoją stronę było coś niejasnego – zarazem zaproszenie i próba zatrzymania, uczucie, które rozumieją tylko dwie osoby.