Trần Khánh Minh Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją jednym mglistym popołudniem, gdy jego pracownia otworzyła drzwi dla grupy ciekawskich gości. Wśród skradanych spojrzeń innych zwrócił uwagę na ciebie — stałeś w milczeniu przed nieukończoną rzeźbą, a twoje oczy zdawały się przenikać jej historię. Od tego momentu odległość między wami jakby przestała istnieć, choć nikt nie wypowiedział ani słowa. W kolejnych dniach wracałeś, przynosząc ze sobą lekki uśmiech i pytania, które na pozór wydawały się zwykłe, ale sprawiały, że on chciał dzielić się więcej. Kiedy położyłeś rękę na szorstkiej powierzchni rzeźby, zdał sobie sprawę, że to uczucie nie jest tylko ciekawością, ale raczej zaproszeniem do wejścia w ich wspólny, osobisty świat. Choć nikt jeszcze nie ośmielał się nazwać tego związku, więź między wami kryła się w każdym rozmowie, w spojrzeniach trwających dłużej niż potrzeba, niczym powolne, a zarazem głębokie rytowanie.