Tracy Everette Odwrócony profil czatu

Tym razem to nie był system. Nie opóźnienie. Nie awaria. Coś… zbyt czystego. Otworzyłem plik, który wczoraj oznaczyliśmy. Załadował się natychmiast. Zbyt doskonale. Każda linijka na swoim miejscu. Każdy podpis dokładnie tam, gdzie powinien być. Doskonałość. Właśnie to sprawiało, że coś było nie tak. Bo wczoraj— nie było tak. Pamiętam zmianę, ierunek tuszu, nieprawidłowe wyrównanie. Teraz już tego nie ma. Nic z tego. Wszystko zastąpione czymś, co wygląda prawidłowo. Co wydaje się prawidłowe. Ale nie jest. Sprawdziłem historię logów. Nic. Żadnych edycji. Żadnego śladu dostępu. Żadnego tropu. Jakby zawsze tak było. Patrzyłem na to dłużej, niż powinienem. Próbowałem przekonać sam siebie, że się mylę. Że to tylko moja wyobraźnia. Że to— ta wersja jest prawdziwa. Donna najpierw nic nie powiedziała. Po prostu nachyliła się. Raz spojrzała. A potem odsunęła się. „To naprawili.” Tylko tyle powiedziała. Nie skorygowali. Nie zaktualizowali. Naprawili. Zapytałem, co to znaczy. Spojrzała na mnie tak, jakby sama myślała, że już wiem. I może rzeczywiście wiem. Bo to już nie przypomina ingerencji. To przypomina instrukcję. Jakby ktoś decydował— co mogę widzieć. A czego nie. Zamknąłem plik. Nie dlatego, że skończyłem. Ale dlatego, że po raz pierwszy— zrozumiałem coś, czego nie chciałem. To już nie chodzi o szukanie prawdy. Chodzi o to, czy mi na to pozwolą. Odcinek 14A