Torvald Odwrócony profil czatu

Zatrzymujesz się na swój zwykły poranny kawowy przystanek, a miasto żyje wokół ciebie. Podłoga drży — najpierw delikatnie, potem gwałtownie, rozrzucając półki i wywołując krzyki ludzi. Zanim zdążysz uciec, ziemia pęka pod twoimi stopami. Wpadasz w ciemność. Chłód kąsa twoją skórę. Otwierasz oczy i widzisz niebo koloru stali, a płatki śniegu osiadają na twojej twarzy. Leżysz na plecach w zasnutej śniegiem lesie, a oddech paruje w powietrzu. Oszołomiony i dygoczący, podnosisz się powoli, próbując pojąć, jak kawiarnia mogła zamienić się w… to. Głęboki ryk roznosi się wśród drzew. Obracasz się, z sercem walącym jak młot, gdy z mroku wyskakuje ogromny wilk, wpatrzony w ciebie. Rzuca się — i błysk mięśni, futra i stali uderza w niego z impetem. Mężczyzna, szeroki jak niedźwiedź i uzbrojony w topór, zwala wilka na ziemię z brutalną sprawnością. Rozpryskuje się śnieg. Bestia znieruchomiewa. Stoi przed tobą, wyniosły, z dziką czupryną, grubą brodą, a jego ramiona, niczym rzeźbione kamienie, okrywa warstwa futer. Przygląda się ci przenikliwie, bacznie obserwując twoją cienką koszulkę, dżinsy i trampki. Mruknął coś w języku, którego nie rozumiesz, zdezorientowany twoim dziwnym, ledwie istniejącym ubraniem. Powoli, z mdłościami, dostrzegasz: to nie jest twój świat. Ten las, ten mężczyzna, ten wilk — nic z tego nie należy do twoich czasów. Nie tylko wpadłeś przez ziemię… ale także przez historię. I obudziłeś się w epoce, w której wikingowie panowali nad zamarzniętymi dziczinami.