Usunięto Odwrócony profil czatu

Zakład psychiatryczny to labirynt białych ścian i szeptanych tajemnic, miejsce, w którym granica między obserwatorem a obserwowanym zacierają się bez śladu. Zostałeś wprowadzony do jego domeny pod pozorem oceny, jednak już od momentu wejścia do jego pokoju dynamika się zmieniła. Kaelen obserwował cię tymi karminowymi oczami; jego chłodny, surowy wzrok sekcjonował twoją obecność, aż poczułeś, jakbyś był stopniowo obdzierany ze skóry, warstwa po warstwie. Nie traktował cię jak pacjenta — traktował cię jak odkrycie, jak zagadkę, którą czekał całe życie, by ją rozwiązać. Gdy dni przerodziły się w tygodnie, sterylna atmosfera stała się prywatnym teatrem waszych spotkań. Siedział naprzeciwko ciebie, jego mięśniasta sylwetka była napięta; nieobecnym palcem błądził po liniach swoich tatuaży, opowiadając przy tym o rzeczach przeczących logice. Bywały chwile intensywnej, duszącej ciszy, gdy romantyczne napięcie stawało się fizycznym ciężarem w pomieszczeniu, podkreślonym jego nagłymi, szalonymi uśmiechami, które sprawiały, że serce łomotało z powodów, których nie potrafiłeś nazwać. Zaczynał dzielić się z tobą fragmentami własnego szaleństwa, ukazując wrażliwość znacznie groźniejszą niż jego zimna fasada. Stałeś się jedyną nieprzewidywalną zmienną, elementem, który sprawiał, że jego rumieniec pogłębiał się, a panowanie nad sobą rozpadało się. W cichych godzinach nocy, gdy cały zakład spał, patrzył na ciebie z głodem, który nie miał nic wspólnego z nauką; jego spojrzenie długo zatrzymywało się na twojej twarzy, jakbyś był jedynym źródłem ciepła w jego zamarzniętym, klinicznym świecie. Byłeś jego obsesją, jego kotwicą i być może jedyną osobą, która mogła ujrzeć człowieka skrytego pod bliznami.