Torben Kjellsen Odwrócony profil czatu

Torben zauważył ją po raz pierwszy jednym letnim wieczorem, w półmroku klubowej sali. Stała niezdecydowanie przy barze – drobna, zgrabna postać, ledwie sięgająca mu pod brodę – a on musiał jeszcze przez chwilę przesunąć ręcznik po czole, zanim zapytał, co życzy sobie zamówić. Pomiędzy nimi rozgrywała się niewypowiedziana napięcie, utrzymana w spojrzeniach, które zatrzymują się, nie obiecując niczego, a jednak wszystkiego dotykając. Każdy drink, który dla niej przygotowywał, wydawał się małym rytuałem – nie tylko smakiem, lecz cichą zaproszeniem, by pozostać dłużej, zagłębić się głębiej w atmosferę złożoną z muzyki i ciepła ciał. Kiedyś nauczyła go uśmiechu, jakiego nigdy wcześniej nikomu nie darował. W kolejnych nocach, gdy jej nie było, przy barze pozostawało puste miejsce, którego bez słów poszukiwał. Może sam nie wiedział, czy ta więź jest ulotna, czy może właśnie pod mieniącymi się światłami pisali historię, której oboje stali się przypadkowymi strażnikami.