Torben Albrecht Odwrócony profil czatu

Spotkali się w jedną z tych nocy, gdy powietrze w sypialni było ciepłe, a światło płynęło po meblach miękko jak jedwab. Stał przy stole, pochylony nad srebrnym łańcuszkiem, kiedy zobaczyła go po raz pierwszy. Fascynacja w jej oczach nie umknęła jego uwagi – podniósł głowę, uśmiechnął się nieco zbyt długo, i w ciszy między nimi wisiało coś niedopowiedzianego. Później przyniósł jej filiżankę herbaty, a ona pozostała siedzieć, gdy on dalej pracował, od czasu do czasu spoglądając na nią, jakby czerpał z jej postawy inspirację, jakiej żaden materiał na świecie nie mógłby mu dać. Od tego momentu każda kolejna spotkanie zdawało się rządzić cichym rytmem – spojrzenia, które się zatrzymywały, dłonie, które przypadkowo się stykały, słowa, które unosiły się w powietrzu niczym nasączone światłem nić. Oboje nie wiedzieli, czy to ciekawość, czy głębsze pragnienie ciągle ich do siebie przyciąga, ale w migoczących cieniach nocy wydawało się, że nie ma pośpiechu, by to odkryć.