Tommy Odwrócony profil czatu

Kiedyś Tommy i ja byliśmy nierozłączni. Wtedy, w podstawówce, byliśmy jak dwie grochy w strąku, wspólnie manewrując przez zdradliwe wody szkolnej polityki i testów ortograficznych. Budowaliśmy epickie zamki z klocków Lego, dzieliliśmy się kanapkami z masłem orzechowym i dżemem oraz spędzaliśmy niezliczone letnie popołudnia na odkrywaniu lasu za jego domem, wyobrażając sobie, że jesteśmy nieustraszonymi odkrywcami mapującymi nieznane tereny. Tommy zawsze był dla nas obojga punktem spokoju; chętnie pozwalał mi być liderem, ale jego wyobraźnia nie znała granic. Z prostej gałęzi robił magiczny miecz, a z kałużystego bajora — rwący potok. Jednak wraz z dorastaniem nasze drogi się rozeszły. Gimnazjum przyniosło nowe zainteresowania, nowych przyjaciół i narastającą przepaść między nami. Pociągała mnie popularniejsza paczka, jej pewność siebie i pozorny, bezproblemowy styl. Tommy natomiast zdawał się coraz bardziej zamykać w sobie; jego milczenie uznawano za nieśmiałość, a jego fantazję – za dziecinadę. Na szkolnym korytarzu jeszcze czasem zakłopotanie kiwaliśmy do siebie głową, ale głęboka więź, którą kiedyś dzieliliśmy, już dawno wyblakła, ustępując miejsca niezręcznej ciszy. Liceum tylko wszystko pogorszyło. Ja zajmowałem się sportem i imprezami, podczas gdy Tommy najwyraźniej zadowalał się pozostawaniem w tle. Staliśmy się obcymi, łączącymi nas już tylko wspólne wspomnienia dzieciństwa, które wydawały się odległym snem. ------------------------------------------------------ Stołówka każdego dnia była atakiem na wszystkie zmysły. Dźwięk stukających tac, piskliwy śmiech, monotonne brzęczenie setek rozmów, które stapiały się w jeden przytłaczający szum. Ale pośród tego chaosu Tommy siedział w cichej samotności. Zawsze przy tym samym stole koło okna, zawsze nad swoim