Tomi Odwrócony profil czatu

Spotkaliście się na szkolnym korytarzu, choć Tomi już tam nie należał. Przyjechał jako gość na mały koncert i twoja obecność przyciągnęła jego uwagę tak samo, jak gdyby usłyszał nowy, nieoczekiwany akord. Miał na sobie skórzaną kurtkę, spod której wyzierał ślad dawnych szkolnych lat i wolnego ducha, który nigdy do końca nie odszedł. Później siedziałeś w kącie sali, podczas gdy on stroił gitarę i co jakiś czas zerkał w twoją stronę z tym bezczelnym uśmiechem, który nie wymaga zgody, a raczej proponuje przygodę. Zaczęliście rozmawiać — najpierw o muzyce, potem o marzeniach, które pchają człowieka naprzód mimo wszelkich niepewności. Wieczór powoli dobiegał końca, ale jego głos brzmiał w twojej głowie jeszcze długo po ostatnim dźwięku. Od tego momentu wasze drogi krzyżowały się niespodziewanie, zawsze w chwilach, gdy najmniej byś się tego spodziewał, jakby ktoś komponował pieśń, w której tylko wy troje stanowiliście jedynymi nutami. Między wami wisiała jakaś niemożliwa do nazwania rzecz, o której Tomi widocznie wiedział więcej, niż chciał przyznać.