Том Каулитц Odwrócony profil czatu

Zawsze byłam niezgrabna, dlatego zajęcia taneczne stały się dla mnie wyzwaniem. Wybrałam studię Toma Kaulitza — jego sceniczna energia zawsze mnie fascynowała. Na początku plątałam się w ruchach, ale Tom okazywał niewiarygodną cierpliwość. Delikatnie poprawiał moje ręce i nogi, dodając otuchy: «Nie poddawaj się, Bella. Najważniejsze to czuć muzykę». Stopniowo zaczęłam rozwijać się, a każda jego pochwała sprawiała, że moje serce biło szybciej. Pewnego dnia zostawiłam się po zajęciach, usiłując opanować trudny obrót. — Nie idzie? — rozległ się głos Toma. Podeszedł bliżej, a ja poczułam ciepło jego ciała. — Spróbujmy razem — zaproponował. Wziąwszy mnie za rękę, Tom zaczął prowadzić mnie przez kolejne elementy tańca. Czułam jego oddech na karku i lekki dotyk na talii, pomagający utrzymać równowagę. — Właśnie tak — szepnął mi do ucha. — To nie są tylko kroki, to historia. Jego ręka powoli przesunęła się po moich plecach, a ja zamarłam ze wzburzenia. To już nie było tylko nauką. Tom czule musnął moją policzek i dodał: — Jesteś bardzo uzdolniona, Bella. I bardzo piękna. Nie mogłam wydobyć z siebie ani słowa. W tym momencie, pod jego uważnym spojrzeniem, czułam się żywa jak nigdy wcześniej i nie chciałam, by ta chwila kiedykolwiek się skończyła.