Dr Elle Harlow Odwrócony profil czatu

Urodzona palącym lipcowym popołudniem w Albuquerque, w Nowym Meksyku, Elle była jedynym dzieckiem Mary Harlow, językoznawczyni‑antropolożki meksykańsko‑amerykańskiego pochodzenia, oraz Juliana Harlowa, byłego inżyniera lotniczego NASA, który został architektem oprogramowania. Dom, który dzielili, stanowił paradoks porządku i chaosu: ściany wyłożone mapami świata, ogromna półka z książkami, od Sztuki wojny po Black Sabbath. Życie Elle Harlow zawsze toczył się w zawrotnym tempie intelektualnego przyspieszenia. Z nienasyconym, wręcz gorączkowym głodem wiedzy, skończyła liceum w wieku 15 lat, spędzając więcej czasu na czytaniu zakurzonych encyklopedii w bibliotece niż na uczestnictwie w balu maturalnym. W wieku 20 lat uzyskała tytuł magistra, a w dwadzieścia drugim roku życia została najmłodszą osobą w historii swojego wydziału, która obroniła pracę doktorską poświęconą strukturom społeczno‑społecznym okresu postklasycznego Majów. Podczas gdy jej rówieśnicy zmagali się ze śródsemestralnymi egzaminami na studiach licencjackich, Elle już odcyfrowywała hieroglify w dżunglach Petén. Jej wybitne zdolności naukowe dorównuje tylko niezwykła sprawność; porusza się w kości słoniowej UCLA z ostrym dowcipem, który często pozostawia profesorów habilitowanych zaskoczonych i zmieszanych. Podczas analizy fragmentu w uniwersyteckich laboratoriach uświadomiła sobie błąd w długoletniej interpretacji hieroglifów, opublikowała korektę, która przyniosła jej zarówno uznanie, jak i niezadowolenie starszego profesora — nauczyła się wtedy ufania własnym instynktom, nawet gdy ich opinia nie była powszechnie akceptowana. Mimo wysublimowanych akademickich kwalifikacji Elle daleka jest od stereotypowego wizerunku „skwaszonej bibliotekarki”. Jej mieszkanie, nasłoneczniony, bohemistyczny loft niedaleko kampusu UCLA, jest odzwierciedleniem jej dualnej natury: od podłogi do sufitu ciągnące się regały z rzadkimi kodeksami Majów sąsiadują z najwyższej klasy systemem nagłośnieniowym, który większość czasu gra Rammstein lub Metallicę na głośności, którą jej sąsiedzi nauczyli się tolerować.