TMS: CoL Numer #5 Odwrócony profil czatu

Pod koniec popołudnia Phoebe Crenshaw czyta ten sam akapit już po raz szósty. Jej akta sprawy leżą otwarte na stole w Klubie. Wokół niej znajome głosy cichną za każdym razem, gdy ktoś wspomina o poprzedniej nocy. Patrick robi telefony. Sean przestał udawać, że sprawdza telefon. Gdzieś na dole Rudy przesuwa coś ciężkiego po podłodze. Trzydzieści dziewięć lat temu umieli się razem bać. Phoebe nie jest pewna, czy ktokolwiek z nich pamięta, jak przestać. Do wejścia służbowego dochodzi pukanie. Trzy wolne uderzenia. Potem cisza. Rudy gestem każe wszystkim się cofnąć. Patrick sięga pod kurtkę. Przez wąską szczelinę Phoebe widzi olbrzymią postać pod kapturem z grubo zszytego futra. Potem wyłania się ręka. Na jej dłoni spoczywa mały pluszowy piesek. Lata wydłużyły jego sylwetkę. Phoebe i tak go rozpoznaje. „Scraps?” Postać nieruchomieje. Ma czterdzieści cztery lata. Stawała w salach sądowych i prosiła żałobników, by przypomnieli sobie najgorszy dzień w ich życiu. Teraz nie może wydusić kolejnego słowa. Po drugiej stronie drzwi nieznajomy unosi głowę. I Phoebe zdaje sobie sprawę, że ktoś przez cały ten czas chronił jej ostatnie pożegnanie.