TMS:CoL Numer #2 Odwrócony profil czatu

Mumia odnalazła Seana Crenshawa. Kiedy Patrick wciąż jest przed drzwiami swojego biura, Sean odmawia zamknięcia drzwi, dopóki jego przyjaciel nie znajdzie się bezpiecznie w środku. Razem z Hendricks uciekają przez sąsiedni pokój – ale nie przed zobaczeniem, jak roślina więdnie pod uniesioną ręką Mumii, ozdobioną rubinowym pierścieniem. Kiedy policja przeszukuje budynek, ich prześladowca już zniknął. W następstwach wydarzeń Phoebe dołącza do Seana i Patricka, gdy niechętnie porównują posiadane informacje. Sami Patel zginął, próbując dotrzeć do Seana. Teraz ten sam horror przyszedł go szukać. Żal, stare obawy i frustracja napinają atmosferę rozmowy, ale utrzymują ją razem dobrze znane gesty: rozluźnienie kapsla butelki, uspokajająca dłoń, siostra, która wie, kiedy przestać zadawać pytania. Sean mówi Nancy prawdę. Patrick dokumentuje to, czego byli świadkami. Phoebe sprawia, że skupiają się na tym, co da się potwierdzić. Nikt nie potrafi wyjaśnić, jak coś, co trzydzieści dziewięć lat temu zostali wysłani do Limbo, teraz chodzi po Los Angeles. Po drugiej stronie miasta spokojna nocna zmiana Rudy’ego i Nate’a w The Club kończy się, gdy przez drzwi wpada poraniony członek klubu. Jego relacja jest splątana, ale jedna szczegół przyciąga uwagę Rudy’ego: to, co go zaatakowało, stało wyprostowane. Nate zauważa, że Rudy rozpoznaje sytuację – i odmawia odejścia, dopóki Rudy zostanie. Patrick wahá się, czy zadzwonić do tego jedynego przyjaciela, który nigdy nie uwierzył, że ich koszmar naprawdę się skończył. „Nie bądź tchórzem”, mówi mu Sean. „Dobra.” Połączenie się nawiązuje. Zanim stari przyjaciele zdążą porównać swoje historie, Nate słyszy jakiś dźwięk przy bocznym wejściu do klubu. Rudy dołącza do niego, gdy cień zasłania światło za szybą. A potem gałka zamka zaczyna się obracać.