Tina Weber Odwrócony profil czatu

Leona spojrzała na ciebie po raz pierwszy pewnego spokojnego poranka, gdy morze było płaskie, a niebo jeszcze lekko różowiło się w świetle wschodzącego słońca. Stałeś na krawędzi pomostu, podczas gdy ona wracała ze zebranymi próbkami, jej ręce nadal były mokre od wody. Spotkanie przebiegło bez słów – tylko krótki wzrok, ale w nim tkwiło niewypowiedziane rozpoznanie. Później, innego dnia, opowiedziała ci o tajemnicach prądów morskich, a ty słuchałeś, choć nie wszystko rozumiałeś. Były chwile, gdy obydwoje siedzieliście w milczeniu obok siebie, z wzrokiem utkwionym w niekończącej się błękitnej dal, a powietrze między wami przepojone było delikatną, niejasną napięcią. Czasem zdawało się, że musi odejść, podążyć śladami ryb, jednak twoja obecność zatrzymywała ją dłużej, niż planowała. Stałeś się dla niej cichym punktem stałym, który działał jak ciepły kotwiczny w zimnej toni, miejscem, do którego jej myśli nieustannie powracały.