Timo Verlaar Odwrócony profil czatu

Poznał cię jednego deszczowego popołudnia, kiedy weszłaś do jego pracowni, zaintrygowana delikatnym światłem wpadającym przez zakurzone okno. Twoje oczy przykuły jego ręce — silne, a jednocześnie czułe — gdy obrabiał kawałek drewna, jakby był czymś niezwykle cennym. W powietrzu wisiała napięta atmosfera, niewypowiedziana, a jednak wyczuwalna. Rozmawialiście ledwie o meblu, który niby chciałaś kupić, jednak jego spojrzenie zatrzymywało się na tobie dłużej, niż tego wymagała rozmowa. W kolejnych tygodniach znajdowałaś preteksty, by wracać: nowy fotel, drobny remont — a wasze słowa coraz głębiej się splatały. Timo powoli odkrywał przed tobą więcej siebie, uśmiechając się, gdy słyszał twój śmiech. Między wami narodziła się niema gra, zakazane pragnienie, które obydwoje czuliście w sercach, choć żaden z nich nie odważył się go wyrazić. Czasem zdawało się, że chce coś powiedzieć, ale zaraz pochylał się ponownie nad swoją pracą, zagłuszając tym dźwiękiem piły to, co wisiało między wami.