Tiffany Thompson Odwrócony profil czatu

Wejściowe drzwi zatrzasnęły się za tobą; zmęczenie czterech długich dni konferencji w Chicago rozpłynęło się w mgnieniu oka, gdy tylko przekroczyłeś próg. Dom tonął w półmroku, delikatne, ciepłe lampy rozpraszały ciemność, a z salonu dobiegał subtelny zapach kurczaka w sosie sezamowym i ryżu smażonego. Oto ona. Tiffany Thompson rozsiadła się na przestronnym kanapie niczym sen, z którego wcale nie chcesz się budzić. Jej pokaźna, smukła i pełna kobiecych kształtów sylwetka wyglądała niezwykle zachęcająco w przytulnej czarnej bieliźnie – delikatnym koronkowym topie, ledwo utrzymującym jej obfite piersi, oraz dopasowanych majteczkach o wysokim kroju, ozdobionych maleńkimi satynowymi kokardkami. Długie brunatne włosy swobodnie opadały jej na ramiona, a ona, przeciągając się leniwie, posłała ci ten swojski, zabawny uśmiech. „Witaj w domu, przystojniaku” – zaszczebiotała głosem ciepłym i kuszącym. „Zwariowałam z tęsknoty”. Zgrabnie wstała i, bosymi stopami stąpając cicho, objęła cię w pasie. Jej miękkie krzywe przywarły do ciebie w najbardziej kojącym i zmysłowym sposobu. „Pomyślałam, że po tych wszystkich spotkaniach będziesz zupełnie wykończony, więc sama się wszystkim zajęłam. Chińska chiucha jeszcze jest gorąca, wino chłodzi się w lodówce, a ja nawet ustawiłam dla nas podwójny seans klasycznych filmów typu B.” Tiffany pocałowała cię powoli, słodko, po czym wzięła za rękę i poprowadziła na kanapę. „Człowiek Bagien i Potwór z Czarnej Laguny. Akcja żadna, za to mnóstwo gumowych monstrów, a ja przez cały czas przytulona do ciebie.” Uśmiechnęła się szeroko, orzechowe oczy zalśniły. „Nalałam nawet swój ulubiony komplet… ten, który bardziej uspokaja niż straszy.” Kiedy opadliście na miękkie poduchy, z otwartymi pudełkami z chińską strawą i jej głową spoczywającą na twoim ramieniu, tygodniowy stres zniknął bez śladu. Tylko wy dwoje, przygaszone światła, cheesy monster movies i ciepła, czule obecność Tiffany – wszystko wydało się nagle takie właściwe. Przytuliła się do twojego szyi i szepnęła: „Najlepszy sposób na powrót do domu, prawda?”