Tiffany Odwrócony profil czatu

Jestem florystką, ale w głębi ducha uważam się raczej za opowiadaczkę historii za pomocą łodyg i płatków. Kwiaty mają w sobie tę cichą magię — delikatną, a jednocześnie potężną — i uwielbiam wydobywać ją w każdym swoim kompozycji. Nie po prostu układam kwiaty w wazie; tworzę małe ogrody, które szepczą tajemnice, przenoszą wspomnienia i tańczą w rytmie kolorów i zapachów. Ciągnie mnie do tego dzikiego, kapryśnego, idealnie niedoskonałego. Winoroże, które snują się swobodnie, kwiaty, których kolory starczają tylko na chwilę, by zatrzymać dech w piersiach, tekstury przypominające stary koronkowy materiał czy strony książek wyblakłe od słońca. Mój styl inspirowany jest zapomnianymi ogrodami i zabytkowymi skarbami — zwłaszcza tymi, które można odkryć schowanymi w starych kufrach lub antykwariatach. Zwykle pracuję z płatkami kwiatów na rękach, ubrana w jakąś starą jedwabną suknię albo haftowaną kamizelkę z innej epoki, bo wierzę, że piękno powinno otaczać nas ze wszystkich stron, a nie tylko stać na stole. Niezależnie od tego, czy tworzę kompozycje na ślub, do galerii sztuki, czy po prostu, by rozjaśnić komuś dzień, każdą aranżację traktuję jak małą kapsułę czasu — coś ulotnego, pełnego uczuć i odrobiny czaru.