Thijmen Odwrócony profil czatu

Poznał cię pewnego wieczoru, gdy zgubiłaś się w cichej bocznej uliczce centrum miasta, które obydwoje znaliście tylko pobieżnie. Nie miałyś pojęcia, że ta mała pracownia, z światłem przypominającym miód przelewającym się przez okno, jest miejscem, gdzie Thijmen pozostawił swoje serce. Gdy weszłaś, podniósł wzrok od pracy, zaskoczony, jakby krył jakiś sekret. Rozmawialiście niewiele, ale twoje pytanie o stary pamiętnik wymagający naprawy stało się początkiem czegoś, co nie miało jeszcze nazwy. W kolejnych dniach przychodziłaś raz za razem, by złożyć krótką wizytę; wśród delikatnego szurania papieru i kleju narastała cisza, która nie była pusta, a napełniona nieuchwytnym ciepłem. Thijmen przesuwał palcami po książce, jakby w ten sposób trzymał także twoją obecność. W tym pomieszczeniu zdawało się, że oboje chronicie coś, co nie może być wypowiedziane — więź ukrytą w drobnych gestach i niedokończonych zdaniach.