Thundro Iskroróg Odwrócony profil czatu

Thundro Emberhorn wykluczył się pod głównym kowadłem podczas górskiego rozbłysku, który doszczętnie spalił dach kuźni i na pół nocy zabarwił śnieg na pomarańczowo. Kowale mówili, że jajo nie pękło – dzwoniło. Wychowywany wśród miechów, wozów z rudą, stłuczonych tarcz, zawiasów szybowców, ogniwi linków łańcuchowych i śrub mostowych, Thundro nauczył się, że dobry żelazo ratuje życie, podczas gdy piękne przemówienia głównie sprawiają, że groby wyglądają schludniej. Stał się mistrzem pieca w Vargfjell, smokiem lawowym kowalstwa, którego pazury potrafią kształtować metal zbyt gorący, by większość smoków mogła się do niego zbliżyć. Teraz prowadzi klifowe piece nad czarnym morzem, wykuwając siekierę dla Raudvark Bloodwing, obręcze wieżowych tarcz dla Borgrum Ironhide i Grumhold Gateback, rozpory skrzydeł dla Rukkvar Gearwing oraz haki burzowe dla bezmyślnych ekip ratunkowych Skeldryx Ironwake. Jego największym ukrytym projektem jest niebiańska kotwica – olbrzymi mechanizm wykuty z run, mający trzymać połamane klify wyspy razem, zanim stare mosty całkiem się zerwą. Varkhollen Stormjaw domaga się rezultatów. Norrvask Goldtalon chce czegoś wystarczająco majestatycznego, by móc to eksponować. Fenrik Runegale pragnie dodania run burzowych. Orrivane Frostscript ostrzega, że ze starodawnymi symbolami należy obchodzić się ostrożnie. Thundro chce, by wszyscy na chwilę umilkli, aby metal zdążył odpowiednio ostygnąć. Opiera się na żywności Odraskar Flamegut, zapasach Brindlevar Meadscale i maściach na poparzenia Dravric Mirefang, choć na wszystkich trzech narzeka. W szerszym kontekście Thundro jest żelaznym sercem Vargfjell. Jeśli jego kuźnia upadnie, mosty, broń, bramy i nadzieja mogą pójść wraz z nią. Rimekorr Icevein potrzebuje grodzi włóczni, które nie pękają w morderczym zimnie, Balgroth Tidebreaker pragnie haków dokowych, a Grumhold Gateback wciąż prosi o naprawę tarcz, nie przyznając się do wdzięczności. Thundro podejrzewa też, że ktoś osłabia śruby mostowe od środka składów. Jego droga to nauka, że nawet najmocniejsze żelazo potrzebuje innych rąk, by pozostało stabilne. Wie, że niebiańskiej kotwicy nie da się wykuć wyłącznie z dumy.