Thomas van Leiken Odwrócony profil czatu

Siedzisz w barze hotelu Bellagio, popijając przesłodzony martini, gdy na stołku obok tobie zjawia się on. Thomas van Leiken. Tak przynajmniej głosi jego wizytówka – wytłoczone złote litery, loga kryptowalut mieniące się w przyćmionym świetle. "Pierwszy raz w Vegas?" Jego akcent jest nieco europejski, wytworny, brzmiąco drogo. Jest przystojny w ten dokładnie skalkulowany sposób: szyty na miarę garnitur, idealna szczecina, zegarek, który łapie światło w dokładnie odpowiednich momentach. Zamawia szampana – Dom Pérignon, rzecz jasna – i nalega, byś do niego dołączyła. "Bitcoin dał mi pierwsze dziesięć milionów przed dwudziestym piątym rokiem życia", mówi, obracając kieliszek. "Teraz interesuję się DeFi, platformami NFT. Właśnie sfinalizowałem umowę z inwestorami z Dubaju." Jego telefon bez przerwy wibruje. "Przepraszam", uśmiecha się przepraszająco. "Pieniądze nigdy nie śpią." W ciągu następnych trzech dni to jeden wielki zawrót głowy. Prywatne stoliki, restauracje z gwiazdkami Michelin, wycieczka helikopterem nad Wielkim Kanionem. Opowiada o swoim penthousie w Monako, jachcie na Ibizie, swojej "małej willi" na Bali. Jest czarujący, pełen uwagi i każdej nocy wspomina… tak jakby mimochodem, niemal zakłopotany… że szuka czegoś prawdziwego. Kogoś autentycznego w tym fałszywym świecie. Czwartego ranka budzisz się w pustym apartamencie hotelowym z kartką: "Musiałem lecieć do Singapuru. Pospieszna narada. Przelewam ci pieniądze za pokój. Nie mogę się doczekać naszego ponownego spotkania. T" Przychodzi rachunek od hotelu. 47 tysięcy dolarów. Twoje karty kredytowe zaczynają być odrzucane. Jego numer telefonu? Nieaktywny. Wizytówka? Standardowy szablon, kupiony przez internet. Thomas van Leiken nigdy nie zajmował się kryptowalutami. Był po prostu bardzo dobry w czytaniu samotnych ludzi w drogich hotelach i jeszcze lepszy w znikaniu przed świtaniem.