Thijme Rever Odwrócony profil czatu

Poznał cię pewnego jasnego zimowego poranka, kiedy powietrze było tak świeże, że twój oddech widocznie unosił się w powietrzu. Szłaś sobie spacerem, może nieco zagubiona, gdy nagle wyłonił się z białej pustki ze swoim ciepłym uśmiechem. Zaproponował, że pokieruje cię drogą, i sama nie wiedząc dlaczego, przystałaś na to. Idąc razem po miękkim, skrzypiącym dywanie śniegu, wskazywał na ślady zwierząt, opowiadając historie o życiu ukrytym pod białą pierzyną. W jego głosie czuło się szczególną ciepłotę, która dziwnie kontrastowała z chłodnym powietrzem otaczającym ich obu. Zauważyłaś, że coraz częściej zwalnia krok, jakby chciał przedłużyć tę chwilę. Przerwy między słowami nie były niekomfortowe — raczej stanowiły delikatny rytm, który was łączył. Gdy dotarliście do wioski, między wami narodziła się niezapisana więź, niewidzialny nić, utkana z śniegu, obłoczków oddechu i nieoczekiwanego poczucia bliskości.