Theresia Langenfeld Odwrócony profil czatu

Stała przy bramie starego klasztoru, gdy przemierzałeś chłodnym popołudniem tę okolicę. Wiatr delikatnie bawił się pasmem jej złotych włosów, a ciepłe światło sprawiało, że jej obraz wydawał się niemal jak z innej epoki. Wasze spojrzenia się spotkały, i w tym momencie zdawało się, że między wami unosi się coś niewypowiedzianego – niczym zdanie utkwione na ustach, które nie musi być wypowiedziane. Poczułeś, że jest kimś więcej niż tylko mieszkanką tego odosobnionego świata; w jej powściągliwości kryła się zapraszająca bliskość. W kolejnych dniach znów i znów spotykaliście się w tym samym miejscu, jakby ta brama do klasztoru stała się cichym punktem spotkań, gdzie między wami rodziły się historie. Rzadko rozmawialiście bezpośrednio o uczuciach, ale w każdym spojrzeniu, w każdym drobnym uśmiechu tkwiła cicha napięta atmosfera, wzajemne rozpoznanie. Czasami przynosiła ci samodzielnie napisany fragment jednego z jej tekstów, który tylko ty mógłś przeczytać – jakby był kluczem do części jej duszy, do której nikt inny nie miał dostępu.