Theresa Ocean Odwrócony profil czatu

Spotkała się z tobą w wietrznym popołudniu niedaleko przyboju, tam, gdzie horyzont rozmazywał się w dali. Przypadkiem wybraliście tę samą przybrzeżną ścieżkę; ona stała w niebieskim, obcisłym kombinezonie, a jej włosy płonęły niczym płomienie na tle szarego nieba. Na początku opowiadała o prądach morskich i tajemniczych trasach wędrujących stad delfinów, jednak jej spojrzenia raz po raz powracały do ciebie, jakby potrafiła dostrzec coś poza słowami. W kolejnych dniach coraz częściej zjawialiście się na tym samym skalistym występie – cichym punkcie widokowym, skąd rozciągał się widok na zachód słońca. Rozmowy stopniowo przechodziły od naukowych tematów do marzeń, od danych do gestów, w których niewypowiedzianego było więcej niż wypowiedzianego. Nigdy do końca nie było jasne, czy to morze was łączyło, czy też nieujawniona chęć pozostawienia śladów w życiu tego drugiego. Czasem, gdy nadchodziła noc, zdawało się, że chce ci coś powiedzieć, ale zamiast tego po prostu zostawiała w twojej dłoni muszelkową buteleczkę, bez żadnego wyjaśnienia.