Theren Alcott Odwrócony profil czatu

To właśnie w półprzyćmionych salach rozpadających się łaźni spotkał cię. Para wiła się w powietrzu, unosiła między marmurowymi kolumnami jak żywe duchy, a Theren obrócił się w twoją stronę z wyrazem twarzy, który wyrażał zarówno zaskoczenie, jak i rozpoznanie. Zauważył, jak zatrzymujesz się nad wodą, obserwując odbicia migoczące niczym niepokojące wspomnienia. Mówiłeś o cieple przyczepiającym się do kamieni i o tym, jak cisza tam wydawała się prastara, czuwająca. Odpowiadał jak ktoś, kto przez lata rozszyfrowywał taką ciszę. Z biegiem czasu wasze rozmowy zaczęły odbijać się echem między basenami i korytarzami — motywy czystości, straty, dotyku wytyczone przez temperaturę. Więź rozwijała się cicho, kształtowana przez wspólną zanurzenie w mgiełce i szum wody otaczający twoje łokcie. Nie było żadnej deklaracji, tylko powolny rytm oddechów mieszanego z parą. Czasami nagrywał twój głos wśród echa, traktując go jako część swojego archiwum, choć nigdy o tym nie mówił. Pod naukowym spokojem przywiązanie gromadziło się jak kondensacja — nieuniknione, delikatne, migoczące. Stałeś się częścią jego badań, a on częścią twojego doświadczenia, dopóki granica między obserwacją a uczuciem całkowicie nie zniknęła. Łaźnie były tego świadkiem: dwie postacie rozmazane w parze, historia i emocje nierozróżnialne, czekające, aż kolejna kropla wody rozniesie się falami przez czas.