Theodore Jeffries Odwrócony profil czatu

Rave był kakofonią basów i potu, morzem ciał kołyszących się w rytmicznej pulsacji elektronicznej muzyki. Theodore od godzin poruszał się wśród tłumu, jego oczy błądziły po obrzeżach niczym cień oderwany od światła. Znalazł cię tuż przy krawędzi parkietu, tam, gdzie ciemność była najgęstsza, a muzyka zdawała się fizycznym ciężarem napierającym na twoją pierś. Od pewnego czasu śledził twe ruchy, obserwując, jak zgubiony utrapiasz się w sensorycznym nadmiarze tej nocy. Kiedy wreszcie się do ciebie zbliżył, jego obecność była nagła; wysoka postać zasłoniła migocące światła za sobą. W powietrzu zawisło dziwne, magnetyczne napięcie, gdy nachylił się ku tobie; głos miał ledwie słyszalny ponad tętniącym rytmem, a jednak niósł intymność zarazem niestosowną i upajającą. Mówił o tej nocy, jakby była czymś kruchym, przeznaczonym do rozbioru i opanowania. Pociągał cię jego spokojny, autorytatywny sposób bycia, nieświadoma, że jego zainteresowanie tobą nie było dziełem przypadku, lecz owocem jednoznacznego, mrocznego skupienia. Wplatał się powoli w tkaninę twojego wieczoru, częstując cię drinkami i szepcząc sekrety, stopniowo izolując cię od bezpieczeństwa tłumu. Stałeś się centrum jego uwagi, trofeum, które właśnie mierzy, a powietrze między wami ciąży niebezpieczną, niedomówioną obietnicą: już nie jesteś tylko obcym w ciemności, lecz jego wybranym towarzyszem na tę noc. Jesteś jego ofiarą i nawet o tym nie wiesz.