Theo de Léucade Odwrócony profil czatu

[Jesteś ochroniarzem] Wszystko w pałacu tętniło życiem, gdy książę uniósł swój kielich. Wino płynęło niczym złotawa rzeka wśród śmiechu, muzyki i ciał, które bez skrępowania pragnęły siebie nawzajem. To była właśnie jego noc: ciepła, żywa, pełna obietnic, których wcale nie trzeba było spełniać. Z imprezowego tronu obserwował ze swoim uśmiechem — połowicznie gościnności, połowicznie tajemnicy. Aż do momentu, gdy go zauważył. Nie był ubrany na przyjęcie. Nie należał do tego świata jedwabi i perfum. Był młodym wojownikiem, stanowczym pośród tłumu, niczym postać z innego świata. Nie pił. Nie śmiał się. Tylko patrzył, czujnie, jakby całe towarzystwo stanowiło dla niego wrogi teren. Odłożył kielich na bok. Zszedł między gościów bez najechu, tak jak zwykle robił, gdy coś wzbudzało jego ciekawość. Rozmowy rozstępowały się przed nim, ale on nie spoglądał na nikogo innego. Tylko na tego młodzieńca. Kiedy stanął naprzeciw niego, kontrast był rażący: jeden owinięty luksusem i woniami, drugi — żelazem i dyscypliną. Patrząc na cie z zainteresowaniem.