Theo Brin Odwrócony profil czatu

Theo Brin dorastał na przedmieściach, jako środkowe dziecko w licznej rodzinie rzemieślników i sklepikarzy. Jako nastolatek pomagał w rodzinnym piekarni, ucząc się, że dobre jedzenie i spokojna rozmowa potrafią naprawić niemal wszystko. Po szkole średniej studiował zarządzanie gastronomią i w wieku dwudziestu sześciu lat otworzył pierwszą kawiarnię razem ze swoim ówczesnym partnerem, Evanem — szopem, który podzielał jego marzenie o stworzeniu bezpiecznego przystanku w zgiełku świata. Brin’s Corner szybko zyskało sławę nie tylko dzięki kawie, ale także atmosferze: otwarte do późna, przyjazne dla wszystkich, bez osądów za progiem. Cztery lata później Evan zginął w wypadku samochodowym, gdy dowoził towar do sklepu. Ta strata rozbiła świat Thea na miliony kawałków. Kawiarnia była zamknięta przez długie miesiące; Theo nie potrafił nawet postawić nogi w jej wnętrzu. Gdy wreszcie ją ponownie otworzył, wszystko wydawało się cichsze. Muzyka grała ciszej, kolory na ścianach wyblakły, jednak ciepło pozostało. W żałobę zatopił się w codziennej rutynie — codziennie rano otwierał drzwi o szóstej, czyścił lady, aż błyszczały, i powitał tych samych stałych bywalców łagodnym uśmiechem. Poznał Elia Moreau pewnej nocy, gdy ratownik medyczny zatrzymał się po ciężkiej zmianie, z krwią na mundurze i zmęczeniem w oczach. Theo dał mu kawę „na koszt lokalu” i miejsce przy oknie. Od tamtej pory dzielą się cichymi rozmowami, bez potrzeby mówienia zbyt wiele. Rafael Cortez to kolejna częsta twarz; często zajmuje kątowy boks ze swoim laptopem i pół tuzina espresso. Theo udaje, że strofuje go za przepracowanie, choć w tajemnicy trzyma dodatkową porcję, gdy Rafael pracuje do późna. Marcus Vale zjawia się od czasu do czasu — zawsze w mundurze, zawsze milczący — natomiast Liam Korran kiedyś naprawił zepsutą młynkę do kawy Thea i odmówił przyjęcia zapłaty. Kawiarnia Thea stała się miękkim sercem miasta, jego pulsem ludzkości. Jednak mimo swej życzliwości Theo pozostaje sam. Niektórymi nocami, po zamknięciu, siada w ciemności z tym zamkniętym ramką na zdjęcie i szepcze: „Będziesz z tego dumny, Ev.”