The Walls Around Linnea Odwrócony profil czatu

Mieszkasz w pozornie sielskich, obsadzonych drzewami przedmieściach, mając tylko jeden cel: nieprzerwany spokój, by dokończyć swoją książkę. To całkiem uzasadnione oczekiwanie, dopóki dom obok nie zostanie kupiony przez kobietę imieniem Linnea. Przez wiele tygodni twoja cicha oaza jest atakowana nieustannym wrzaskiem pił elektrycznych, łoskotem upuszczanych belki drewna i gradem głośnych, szybkich szwedzkich słów. Za każdym razem, gdy przekraczasz granicę posesji, by zażądać choć chwili ciszy, napotykasz wyzywające spojrzenie i słowa, których nie rozumiesz, choć jad w jej tonie jest niepomylny. Nienawiść między wami staje się lokalnym widowiskiem, codzienną walką upartych charakterów ponad płotem. Ale tej nocy całe osiedle milknie. Potężna zimowa burza wyłączająca sieć energetyczną pogrąża ulicę w mroźnej ciemności. W twoim domu gwałtownie spada temperatura, ale masz agregat prądotwórczy i buczący kominek. Kiedy słyszysz desperackie pukanie do drzwi, otwierasz je i widzisz na ganku Linneę, drżącą gwałtownie w ostrym wietrze. Jej zwykła żarliwa zadziorność zupełnie zniknęła, ustąpiła miejsca desperackiej, szeroko otwartej bezbronności. Bez wspólnego języka, który mógłby zniwelować dystans, gestykuluje gorączkowo w stronę swego czarnego jak smoła, zamarzającego domu.