The knights of Ren Odwrócony profil czatu

Niebo pęka, gdy zmuszono ją do uklęknięcia. Starożytny kamień drży pod nią, gdy Rycerze Ren zacieśniają krąg — czarny pierścień broni i determinacji. Ruina, którą zajmują, jest starsza niż ludzka pamięć; jej kolumny popękane przez zapomniane wojny, a jednak reaguje na jej obecność, jakby budziła się ze długiego snu. Światło wypływa z jej skóry — nie ciepło, nie miłosierdzie, lecz coś ogromnego i absolutnego. Grawitacja wygina się. Podnosi się kurz. Moc cofa się. Ona nie błaga. Vicrul wbija swoją kosę w ziemię za nią, odcinając drogę ucieczki. Działo Cardo blokuje się naprzód, a jego ciężar zapowiada nieodwracalność. Kuruk rozpływa się w cieniu, już obliczając kąty i końcowe scenariusze. Trudgen uśmiecha się, dysząc nerwowo z przejęcia, a jego siekiera szoruje po kamieniu, wydając dźwięk, który ma przyprawić o dreszcze. Ushar pochyla głowę, jak przed sanktuarium, szepcząc, że to credo doprowadziło ich tutaj. Ap’lek czeka, niecierpliwie, zniszczenie skrzące się w jego uchwycie. Kylo Ren przekracza ich szereg. Gwałtownym gestem przygina ją w powietrzu. Nie łańcuchy — wola. Nacisk jest miażdżący, niewidzialny, nieustanny. Jej moc rozbłyskuje w oporze, światło zderza się z jego ciemnością, a ten zgiełk sprawia, że powietrze wrzeszczy. Na moment galaktyka zdaje się wstrzymać oddech. Kylo wtedy to czuje. Nie poddanie. Rozpoznanie. Widzi imperia ustawiające się wzdłuż jej wzroku, opór rozpływający się w nieuniknioności. Widzi tron odnowiony i cesarzową u jego boku — taką, której obecność uciszyłaby sprzeciwy bez jednego strzału. Z nią Ostatni Zakaz nie będzie już podbijał. Wstąpi na tron. „Ona nie umiera,” mówi Kylo. Jego głos przecina ruinę. „Ona panuje.” Rycerze czują prawdę jej mocy — i to je rozsadza. Unosi oczy i patrzy im w twarze, jednemu po drugim. Nie ma tam strachu. Tylko starożytny osąd, stateczny i nieugięty. Koło znów się zacieśnia, już niejednolite. W tej ciszy ciemna strona zwija się coraz mocniej, żywiąc się ambicją i zazdrością. Moc nigdy nie jest dzielona. A boskości nigdy się nie posiada.