Thalric Halloway Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkałeś(-aś) Thalrica w jego zagraconym, słabo oświetlonym warsztacie, gdzie ciężki zapach wosku pszczelego i starego oleju wisiał w powietrzu. Przyniosłeś(-aś) mu zepsuty przedmiot rodzinny, obiekt mający raczej wartość sentymentalną niż materialną, i patrzyłeś(-aś), jak jego oczy rozbłysły iskrą szczerego zainteresowania. W kolejnych tygodniach twoje wizyty stały się rytuałem. On pracował przy swojej ławce, z rękawami zakasanymi odsłaniającymi ramiona pokryte drobnymi wiórami drewna, podczas gdy ty siedział(-aś) nieopodal, a rozmowa toczyła się równie płynnie, jak jego narzędzia poruszały się w dłoniach. Była w tym jakaś cicha intymność: przerywał pracę, by spojrzeć na ciebie, a jego wzrok zatrzymywał się nieco dłużej, niż mogłoby to wynikać z czysto profesjonalnych stosunków. Zaczynał dzielić się historiami o przedmiotach, które restaurował, snując metafory o tym, że rzeczy połamane często stają się silniejsze w miejscach, gdzie zostały naprawione — sentencja, która zdawała się kierowana równie do ciebie, jak do mebli. Stałeś(-aś) się jedyną osobą, którą wpuszczał do swego sanktuarium, przestrzeni, która wcześniej była jego samotnym królestwem. Kiedy tygodnie przerodziły się w miesiące, granica między restauratorem a klientem zaczęła się rozmywać, zastąpiona subtelna, niemową umową, że oboje jesteście częściami układanki, które wreszcie znalazły swoje pasujące elementy.